μέρες μαγικές

Εσωτερικά τα λόγια,  ζωή δουλεύει πηλό, λαξεύει γωνίες σκληρές και άμορφες

μέσα στη ναρκωμανία μου, με βρίσκει στη γωνία να χαρίσει ουρανό μπλε

όταν το βρίσκω σηκώνω το βλέμα, με καθαρίζω και στέκομαι στον ήλιο 

μέρες μαγικές, τα χαστούκια του εγωισμού, είμαι εδώ και θέλω να σε νιώσω   

πουτάνα ο φλυός, πύρινος ο πυρήνας, πολύ έγδαρες και εδώ σταματάμε

να ζήσουμε τα ανθρωποκυνηγητά, να σπάσουμε τον φόβο

ζήσαμε όπως, με νύκτα και με μέρα μα κάτι φυλάξαμε, ας καούμε όρθιοι 

χαμόγελο  και το κεφάλι ψηλά με οι σουγιαδιές για χάδια

 

 

έρχεται μάχη

Ανησυχία μου παρέα μου φύλακά μου και σταυρέ μου

ήπια ένα ή δύο να στα πω, στάθηκα και ακόμα, για δες, καταστρέφω

πόλεμος να δω τί θα μείνει, όλα τα χάνω μα αν σε βρω

λουκέτο καμαρίνι του τρίτου και του τέταρτου, δίψα για φωτιά πυρώνει

μακριά μου όποιον μεινει συγχωρώ, με ξέρω δύσκολος όσο πάντα

ακάλυπτος ασκεπής και ασεβής στο σκοπευτήριο

δώσμου αλήθεια να σε λατρέψω, ακούμπα με να πάρω τον πόνο σου 

δεν παριστάνω ούτε είμαι, μα μου έμεινε η συνήθια να φτύνω για δες 

τίποτα, ποτέ και πουθενά δεν μου ταίριαζε, εκτός από ξέρεις εσύ

και οι αγάπες μου και το λουλούδι μου το πανέμορφο 

λουλούδι μου σου έλαχε τρελός μα στα μάτια σε κοιτάζω 

αντίκρι στον ήλιο σε θέλω όρθια, τη φωτιά σου φυλακτό

σε ξέρω στον πόλεμο είσαι δυνατή, ένα βλέμα σου και αγιάζει η γη

 μάχη των μαχών και η θέση μου κενή με περιμένει

σερνομαι ρετάλι να την πιάσω, μαζεύω ότι φάλαξα και πάμε 

 

 

υπομονή

Ψυχές με πυθάρια, με χούφτες, τον χρώτα τους σκίζουν και σκίζουμε

να βγει το νερό, ή το νερό το πολύ μα τις τρύπες δεν λογάς

ασφυξία, με λίγο οξυγόνο και τα κοροιδεύαμε

 κελί στο κελί στο κελί στο κελί

ένα βήμα πίσω και παύση για ανάσα, ζαλάδα συνήθεια αντίδραση  

το Ψέμα καταπίνει τα πάντα, τα σύνεφα πυκνά    

δεν με βρίσκει πάντα και να μην αγχώνομαι

υπομονή και πίστη, άλλη μία παρτίδα 

τί άλλο μένει απτό να παίζω

όλα τα πιόνια κάτω μα ο Βασιλιάς ζει και η ελπίδα μαζι 

ασπρόμαυρη φτιάση

μπλέξαμε στο ταξίδι αδελφέ, φρίξαμε με νάρκη και χοντρό περόνι, για δες

φριχτή νάρκη κανόνας μας, μούδιασμα ασυγχώρητο, ναρκωμανείς χαμηλούς μας Μωρώνει

κάθε εφόρμηση στο ξάγναντο μάχη με δαίμονες, κάθε μίλι λογάεται διπλό

ένα αμπέλι μετά, πορεία παράταιρη μας ρίξαν και πάμε

λίγο το πιάνεις και γαληνεύει το θεριό

όλοι διψούν στην έρημο, κοινή μας φτιάση  

φτιάση να ζει στασπρόμαυρα, χορός σε κάρβουνα

στο ξέρω στο δεν ξέρω, στο ιερό και βέβηλο

ρε δεν είμαι για τα γκρι, πάντα βαμμένος μαύρος σε άρεντη γη μα κι αμόλυντος

 ότι ξέμεινε στην τσανάκα να πιούμε μακάρι και φτάνει, να μην λουμώνω

 

καρουζέλ

στο αλόκοτο καρουζέλ με τα χρώματα, ρομαντικές μελωδίες και φώτα

γυρίζει κυκλώνας άναρχος χορός, άναρχη αναρχικότητα στο αλογάκι

παιχνίδι με τα νοήματα, ζαλάδα ένας κόσμος, κάυσιμο κόκκινο 

έσπασε το ποτήρι, λίγο το διάλειμα, μονάχος γυρίζω και τα λέω σε μένα

στο πεφταστέρι φυλάω την λάμψη στο κενό, χαζεύω το φως που εκπέμπει

να σβήνουν όλα και να μην μας νοιάζει, να ανοίγει η γή και να σε κοιτώ

είδα το χαμόγελό σου, γνώριμο από παλιά και ξήπνησε ιστορίες, νέο στον κόσμο μας

σε ευχαριστώ που με δέχεσε έκπτωτο και λίγο, αν όχι λίγο, λιγότερο σίγουρα

φως μου όμορφο το ξέρω το χρέος μου, όλα τόσο εύκολα είναι  

τί πιο εύκολο από το όμορφο, τί πιο γλυκό απτη φωτιά στα θέλω, να σου φυλάξω φως αστέρι φωτεινό

 

ένα κερί μοναχά

συντριβή χιλιάδες μάυροι λογισμοί ναρκωμένη επιβίωση

κακοποιημένη ειρήνη και ελέυθερη ομορφιά μαχαιρωμένη

 χαμόγελο στο κελί, χαμόγελο απαγορευμένο

ανάβαση και πυροβασία, υπομονή ανεξήγητη και ασήκωτη

 κολύμπι με αλυσίδες στα πόδια, κουπιά με τρύπια βάρκα

δένδρο άνυδρο, μόνος με μόνους

ρόλος φυλακή να μην παραμιλώ

 σχεδόν αδιέξοδο, σχεδόν βέβαια

ένα κερί βαστά το χάλι μου

ένα σπίρτο που φυλώ και σέβομαι

αυτό μου έμεινε μονάχα στον δρόμο

αυτή η παρέα μου ως το Τέλος

να βρω το θάρρος, να βρω το κουράγιο ή να με βρει αυτό

να το κάνω παρανάλωμα και να χαμογελάσουν άλλοι και στο τέλος και εγώ

 

ανακάτεμένα και ανήμερα

ανακάτεμα στην τράπουλα καίω άσσο και τραβώ φύλλο

 ξεβόλεμα αγκάθια ενδοφλέβια αδρεναλίνη

 ηθοποιός τρελός, ανεξήγητος, παράλογος στο δόγμα τους

 ανάβαση στην Βαβέλ η πτώση ο στόχος

 ρακένδυτος μα γνώριμος, άβατο για βασιλιάδες το ιερό 

 λαχτάρα για λόγια με φωτιά

 βγήκα λίγο να σας κάνω παρέα, ποιον κοροιδεύω ανάξια μιλώ

μία ποτίζω, μία αμελώ 

 ανάσα ήμερη δεν μέχρι το Τέλος

 πυροβασία το τίμημα, μέρες με αλήθεια, μήνες στα όρια

να μην φοβάμαι, να ξέρω, να ξέρω ότι ξέρω     

μικρή ηλιαχτίδα με ζεσταίνει τον χειμώνα, ξέρω είναι η Φωτιά μου γνέφει να την βρω